فلزیاب پروتون تک سنسور نوعی دستگاه شناسایی فلزات زیرزمینی است که با استفاده از تکنولوژی مغناطیسسنجی (Magnetometer)، تغییرات میدان مغناطیسی زمین را اندازهگیری میکند تا حضور فلزات آهنی (فرومغناطیس) را شناسایی کند.
این دستگاه معمولاً قادر به شناسایی فلزات فرومغناطیسی مانند آهن، فولاد و برخی آلیاژهای آهندار است. فلزات غیرآهنی مانند طلا، نقره و آلومینیوم را با دقت پایینتری شناسایی میکند مگر اینکه حجم زیادی داشته باشند یا عمق کمی داشته باشند.
بسته به شرایط زمین، اندازه و نوع فلز، و کالیبره بودن دستگاه، فلزیاب پروتون تک سنسور میتواند تا ۳ تا ۶ متر عمق را شناسایی کند. این عدد در زمینهای معدنی یا آلوده ممکن است کاهش یابد.
خیر، به طور کلی فلزیابهای پروتونی تفکیک دقیق بین فلزات آهنی و غیرآهنی ندارند. آنها فقط میتوانند وجود یک ناهنجاری مغناطیسی را اعلام کنند که بیشتر مربوط به فلزات آهندار است.
بله، برای استفاده بهینه از فلزیاب پروتون تک سنسور، نیاز است که کاربر با نحوه کالیبره کردن، تنظیم حساسیت، تحلیل سیگنالها و حذف نویزهای محیطی آشنا باشد. بسیاری از فروشندگان این دستگاه آموزش رایگان یا جزوه راهنما ارائه میدهند.
در زمینهایی که دارای نویز مغناطیسی زیاد یا سنگهای معدنی هستند، کارایی دستگاه کاهش مییابد و ممکن است خطای تشخیص افزایش یابد. در چنین شرایطی بهتر است از دستگاههای پالسی یا ترکیبی استفاده شود.
بسته به مدل دستگاه، برخی نسخهها دارای خروجی دیجیتال یا بلوتوث برای اتصال به نرمافزارهای گرافیکی هستند. در غیر این صورت، فقط با صدای بوق یا نشانگرهای آنالوگ وضعیت هدف را مشخص میکنند.
پروتون تک سنسور فقط میدان مغناطیسی را بررسی میکند.
GPR (رادار نفوذی زمین) با استفاده از امواج راداری ساختار زیر زمین را تصویربرداری میکند.
فلزیاب پالسی (PI) از پالسهای الکترومغناطیسی برای تشخیص فلزات استفاده میکند و برای فلزات غیرآهنی و عمق بالا مناسبتر است.
